کابل کواکسیال فرکانس بالا (High-Frequency Coaxial Cable)، کابلی تخصصی است که برای انتقال سیگنالهای رادیویی (RF)، تلویزیونی، دادههای پرسرعت، و سیگنالهای مایکروویو در فواصل نسبتاً کوتاه طراحی شده است.
ساختار این کابل بر پایه چهار جزء متحدالمرکز استوار است که برای محافظت از سیگنال در برابر نویز و کاهش اتلاف انرژی (Attenuation) ضروری هستند:
هادی مرکزی (Center Conductor): معمولاً از مس یا مس با روکش نقره/قلع، که وظیفه حمل سیگنال را بر عهده دارد.
عایق دیالکتریک (Dielectric Insulator): مادهای عایق (مانند پلیاتیلن جامد یا فوم پلیاتیلن) که هادی مرکزی را در مرکز نگه داشته و ثابت دیالکتریک آن، تأثیر مستقیمی بر امپدانس مشخصه کابل دارد (رایجترین امپدانسها $50 \text{ Ohm}$ برای ارتباطات داده و $75 \text{ Ohm}$ برای ویدئو و تلویزیون هستند).
شیلد (Shield): لایهای فلزی (توری بافته شده یا فویل) که سیگنال را در برابر تداخل الکترومغناطیسی خارجی حفظ میکند.
روکش (Jacket): لایه خارجی محافظ (معمولاً PVC یا پلیاتیلن) که کابل را در برابر محیط فیزیکی محافظت میکند.
به لطف این ساختار شیلد شده، کابل کواکسیال میتواند سیگنالهایی با فرکانسهای بالا را با حداقل تداخل و اتلاف، در تجهیزاتی چون رادارها، شبکههای ماهوارهای، آنتنها و سیستمهای $\text{CCTV}$ منتقل کند.
